داستان نمکینگ

من همیشه شیفته‌ی طبیعت و حیوانات بوده‌ام؛ از پرنده‌ها تا حیوانات چهارپا. اما قصه‌ی نمکینگ، از روزی شروع شد که در سال ۱۴۰۰، خیلی ناگهانی و از روی دل، نمک رو به سرپرستی گرفتم.

نمک فقط یک پرنده نبود؛ خیلی زود تبدیل شد به بخشی از زندگی من.

تماشای او و دردونه روی درختچه‌ی طبیعی‌شون، چیزی رو به من نشون داد که فراتر از یک وسیله‌ی بازی یا نشیمن بود؛ آن‌ها داشتند بخشی از طبیعت رو در خانه تجربه می‌کردند؛ حرکت می‌کردند، بالا می‌رفتند، شاخه‌ها را انتخاب می‌کردند و آزادانه زندگی می‌کردند.

همین شد که با خودم گفتم: کاش پرنده‌های بیشتری بتوانند همین لذت را تجربه کنند.

اولین درختچه رو برای نمک ساختم؛ درختچه‌ای که اسمش رو گذاشتم نمکینگ.

اما ماجرا همان‌جا تمام نشد.

عکس‌ها و ویدئوهای نمک روی درختچه منتشر شد و خیلی زود، آدم‌ها و پیج‌های زیادی پرسیدند: «این درختچه رو از کجا تهیه کردید؟ ما هم برای پرنده‌مون می‌خوایم.»

همان‌جا بود که فهمیدم شاید چیزی که برای عشق خودم ساخته‌ام، می‌تواند برای خیلی‌های دیگر هم بخشی از یک زندگی بهتر باشد.

و البته اسمش هم داستان خودش رو دارد.

نمک، با نگاه‌های نافذ، رفتارهای کمی مغرورانه و آن تاج منحصربه‌فردش، همیشه برای من حال‌وهوای یک King را داشت.

پس: Namak + King = Namaking

و یک بازی دوست‌داشتنی دیگر هم در این اسم پنهان است؛ Namaking می‌تواند یادآور «نمک + ing» باشد؛ انگار نمک هنوز دارد ادامه می‌دهد… همان‌طور که داستان نمکینگ هم هنوز ادامه دارد.

امروز نمکینگ برای ما فقط ساختن یک نشیمن نیست.

تلاش ما این است که طبیعت، هنر و احترام به حیوانات را کنار هم قرار دهیم و محصولی بسازیم که هم برای پرنده زیبا و کاربردی باشد و هم برای صاحبش، بخشی از زیبایی خانه.

ما نمی‌خواهیم فقط یک محصول بفروشیم؛ می‌خواهیم تجربه‌ای را که نمک و دردونه به ما هدیه داد، با پرنده‌های بیشتری قسمت کنیم.